انتظار بسه

خیلی وقته منتظرتم... میدونم میای ولی پنهون میکنی، دوست داری ولی میترسی، سوال داری ولی نمی پرسی..

من خیلی رک تر از تو ام! تا وقتی اعتماد نداری، نیستم!

محبت میوه ی اعتماده، سعیمو کردم به درخت اعتمادت برسم اما وقتی با آفتاب قهری خاک یه تنه نمیتونه کمکت کنه! ممکنه سرپا بمونی ولی میوه نمیدی!

احتمالا بازم مثل قبل بهت سر میزنم... فقط دیگه رشته ی انتظارمو می برم... فقط یه آدم ساده، معمولی و دور میشم...

بعضیا از آدمای مغرور و دست نیافتنی بیشتر خوششون میاد... خیلیامون حاضریم آهن رو بجویم تا تمام دندونامون خرد بشه ولی یه لقمه نون رو قورت ندیم!

 

 

پس نویس: لطفا مرغ نباشید... از باربارا دی آنجلس رو بخون

/ 0 نظر / 4 بازدید